No1 2008 februari/maart
Choreography
De kunstwereld wordt recentelijk bestookt met de ene na de andere dansperformance, bijvoorbeeld afgelopen zomer in Kassel (documenta 12), in de herfst in New York (Performa festival) en Leuven (Playground), deze winter in Brussel (I am your Private Dancer) en Amsterdam (zie diverse artikelen in dit nummer). Overal mogen ze optreden: oude choreografen als Trisha Brown en Yvonne Rainer, en nieuwe als Xavier LeRoy en Jérôme Bel. Hoe kan men de populariteit van de dans in de hedendaagse kunst duiden?
Net op het moment dat Wim van Krimpen, de in opspraak geraakte directeur van het Haags Gemeentemuseum, in de media wordt weggezet als een angsthaas die bang is voor politieke intimidatie, opent hij in samenwerking met de Vrije Academie de tentoonstellingsruimte Gemak, centrum voor kunst en politiek. Wat wil het museum met deze dependance in het centrum van Den Haag?
Lees verder..
Weg met de klootjeskunst!
01/02/08 The Buggers
Gastcolumnist van dit nummer zijn The Buggers. Deze groep staat bekend om vooral op internet gepubliceerde pittige, kritische commentaren op het reilen en zeilen in de kunst en de cultuur. Ook dit keer leggen ze de vinger op de zere plek.
01/02/08 Metropolis M
Chinese kunst is immens populair. In Beijing en Shanghai is een markt ontstaan die elke paar jaar in omvang verdubbelt. Steeds meer kunstenaars zwichten voor het geld en maken fortuin. Terwijl in de aanloop van de Olympische Spelen in het Westen de ene na de andere tentoonstelling met Chinese kunst opent, legde METROPOLIS M een viertal Chinese critici, curatoren en kunstenaars de volgende stelling voor: doodt de kunstmarkt alle creativiteit in de Chinese kunst?
In 2005 is het Fonds BKVB begonnen met een essayreeks bedoeld om het debat over hedendaagse kunst te stimuleren. Na het eerste essay van de hand van Erik Hagoort over het beoordelen van ‘ontmoetingskunst’, verscheen onlangs Camiel van Winkels De mythe van het kunstenaarschap.
Yvonne Rainer is volgens velen de belangrijkste choreograaf uit de jaren zestig. Meer dan leeftijds-genoten Lucinda Childs of Trisha Brown is zij degene die de dans vernieuwde en tal van beeldend kunstenaars inspireerde. Recentelijk zijn beroemde dansen van haar opnieuw uitgevoerd door een nieuwe generatie kunstenaars en verscheen er een monografie over haar beroemdste werk: The Mind is a Muscle.
PLATFORM
