Micro Art Initiatives #14: De Vlieg in Haarlem  - In gesprek met Jim Mooijekind

Issue no3
juni / juli 2019
Brussel / Bruxelles

Op steenworp afstand van het centraal station Haarlem in een mooi pandje in de winkelstraat is begin maart De Vlieg gelanceerd. Lotte van Geijn spreekt met de initiatiefnemer en kunstenaar Jim Mooijekind over Haarlem, de kunstwereld en rebellie. 'Ik trek mij niet zoveel aan van hoe het hoort en zou moeten.'

Lotte van Geijn: De geuzenaam voor een echte Haarlemmer is ‘mug’. Toch heb jij gekozen voor De Vlieg.

Jim Mooijekind: (lachend) Ja, dat klopt inderdaad. Er zijn een aantal grappige verhalen waar deze bijnaam voor Haarlemmers vandaan zou komen. Maar ik heb inderdaad voor een ander insect gekozen als naamgeving. De vlieg is een metafoor. Het is een heel klein beestje, maar als hij in een vertrek rond vliegt, is hij zeer aanwezig. Hij vult de ruimte met zijn brommende geluid: iets dat heel irritant kan zijn, maar daardoor zeker niet onopgemerkt blijft. En een vlieg is vrij om overal heen te vliegen waar hij maar wilt.

LvG: We staan hier in een mooi winkelpand op een centrale plek in Haarlem. Hoe ben je aan deze plek gekomen?

JM: Hier zat tot voor kort de winkel Uit den vreemde. Misschien herinner je je het nog. Het stond hier helemaal vol met allemaal mystieke en spirituele spulletjes als Boeddhabeelden en fonteintjes, een echte sprookjeswereld. Maar na zeventien jaar zijn ze weggegaan. De ruimte was heel vies toen ik erin kwam en er zat een lelijke tegelvloer in. Ik ben erg blij met de nieuwe betonvloer. We hebben hem grijs geschilderd met een twee-componenten verf. Nu ziet de ruimte er strak uit. Ik kan deze plek huren omdat hij van een bekende is. Zolang ik de huur kan opbrengen, kunnen we blijven, dus dat is heel fijn. Achterin heb ik ook nog een studio waar ik kan werken. En er is een soort zentuin! Ik zou er graag een keer een beeldentuin van maken. Aan de voorgevel hebben we een heuse lichtbak met het logo erop. Dat was wel echt even een momentje toen die voor het eerst hing en aanging.

LvG: Ik zie hier een prijslijst liggen en de groepspresentatie Indicator groupshow lijkt zo ingericht dat het een galerie zou kunnen zijn. Is dat wat De Vlieg is?

JM: Galerie dekt voor mij de lading niet volledig. Ik zie het meer als een platform. Nu is het een groepsshow, maar de volgende keer kan het solopresentatie zijn of een andere vorm krijgen. Niks staat vast en ik laat mij graag verrassen. Ik houdt niet zo van het voorspelbare witte wijn drinken tussen de pensionado's als je begrijpt wat ik bedoel. Nu is het werk inderdaad te koop, maar ik ga geen kunstenaars aan me binden. Wel vraag ik percentage als er iets verkocht wordt. Dat is vooral omdat ik de huur moet betalen. Vroeger kon je nog kraken! Zo is ook de W139 in Amsterdam begonnen. Daar voel ik mij misschien nog wel het meest mee verwant als ik een initiatief in Nederland zou moeten noemen.

LvG: Je toont in deze eerste groepspresentatie ook werk van jezelf. Is dat wel een slimme zet?

JM: Ik trek mij niet zoveel aan van hoe het hoort en zou moeten. Dat is ook waar De Vlieg voor staat: een vorm van rebellie. Ik heb het niet zo op de elitaire kunstwereld. Het is zo’n gesloten wereldje. Ik toon nu bijvoorbeeld ook collages van Peter Veldscholte. Hij heeft nooit een academie gedaan en is een autodidact, maar ik vind zijn werk echt goed. Ik zou bijvoorbeeld ook graag outsider art naast het werk van net afgestudeerde presenteren. Eigenlijk is De Vlieg een goed excuus om vette mensen te ontmoeten. Ik ben niet zoals een mainstream galerie alleen gericht op de verkoop. Bij De Vlieg staat er niemand boven mij die bepaalt wat wel en niet kan. Ik kijk er bijvoorbeeld nu al naar uit om straks een rondje te doen langs alle afstudeerexposities en zelf werk te selecteren. Nu vind ik de meeste kunstenaars via Instagram. Instagram is een goed medium daarvoor. Het is lekker direct. Ik heb ook al een lijstje met namen van kunstenaars uit het buitenland waar ik graag iets mee zou willen doen. Het lijkt me te gek om pop-up locaties in het buitenland te openen als dependance van De Vlieg hier in Haarlem. Bijvoorbeeld in Barcelona dan zou ik het La Mosca noemen.

Guido van Amelsfoort

LvG: Wat trekt je aan Barcelona?

JM: Ik heb een tijdje in Barcelona gewoond. De sfeer van die stad is gewoon goed. Het rebelse dat ze daar omzetten tot iets anders, iets productiefs. Net zoals bijvoorbeeld het werk van Guido van Amelsfoort dat ik hier nu in De Vlieg toon. Hij heeft van keramiek treinstellen gemaakt. Niet met een mal, maar uit de hand waardoor het een hele directe uitstraling heeft. Guido komt uit de graffitiwereld maar werkt nu voornamelijk met keramiek. Hoe hij die houding heeft omgezet en gebruikt in een ander medium vind ik echt goed. Dat is iets wat ik met De Vlieg ook beoog.

Indicator Groupshow, Guido van Amelsfoort, Jim Mooijekind, Esmay Groot Koerkamp, Christian Thomsen, Jip Piet, Mattia Papp, Peter Veldscholte, t/m 28.03.2018

De Vlieg Haarlem – Instagram:  @devlieghaarlem

De eerstvolgende opening is op 30.03.2018 met werk van Lola G en Tommy Smits.

Share this Article:
|Back to Top
Gerelateerd | Meest gelezen
Tijdschrift

Koop nu het
laatste nummer

Mail naar:
karolien [​at​] metropolism.com
(€9,95 incl verzending)

Neem nu een abonnement op Metropolis M en bespaar 40%!

Abonneer
Metropolis M Tijdschrift over hedendaagse kunst Nr 3 — 2019