Kunstverein Braunschweig: collage van Eva Kotátoká uit de serie Work of Nature, 2012, (900 Euro) - vermoedelijk al verkocht nu

Kopen, kopen, kopen

Issue no4
aug / sept 2017
Degrowth
Kunstverein Braunschweig: collage van Eva Kotátoká uit de serie Work of Nature, 2012, (900 Euro) - vermoedelijk al verkocht nu

Vroeger was het kijken, kijken, kijken, tegenwoordig gaat het om andere dingen in de kunst.

Je wordt er wat mismoedig van: hoe de kunstwereld langzamerhand verandert in een vrolijke kunstboetiek. Werd je vroeger als (serieuze) bezoeker nog aangesproken op je kijkgedrag, tegenwoordig word je vooral hartelijk welkom geheten als koopgrage kunstconsument.

De garderobe is doorgaans nog gratis, maar voor de rest is het grote geld uit de zak kloppen begonnen: dure entreekaartjes met een reeks van toeslagen voor elke tentoonstellingsscheet, exclusief audiotourtje erbij, ergens onderweg wat koffie met appeltaart, stapels bezoekersgidsen liggen klaar en anders wel de vuistdikke catalogi voor na afloop.

Terwijl je in de bookshop bij de kassa je ingekochte expertise staat af te rekenen word je bedolven onder de design parafernalia, die in het ongeletterde Nederland opvallend populair blijken te zijn. Populairder dan de boeken.

Van de kunstbeurzen en de blockbusters wisten we al dat ze niet vies waren van wat handel. Zoals we ook wisten dat musea graag wat centen bijverdienen door een routing langs zoveel mogelijk kassa's te plannen. Maar dat ook het kleinere kunstinitiatief zich tegenwoordig vol overgave op de kunstlievende geldbuidel stort is relatief nieuw. Het gevolg is dat ik al weken dagelijks bestookt wordt met mailings waarin een gigantisch overaanbod aan kunstenaarsedities en andere min of meer goedkope en zogenaamd speciaal voor de gelegenheid geproduceerde kunst wordt aangeprezen. Zou er echt een markt voor zijn?

Bij onze oosterburen wel. Vol afgunst wordt vanuit Nederland (ik moet toegeven ook door mij, weliswaar uit nood geboren) naar Duitsland gekeken waar menig armlastig kunstinitiatief overleeft dankzij een ver ontwikkelde editie-cultuur. Het kunstkopen is daar al tot zulke hoogte gestegen dat de gezaghebbende Frankfurter Allgemeine Zeitung er vandaag een serie consumententips aan wijdt.

Daar lees ik dat ik voor het meest uitgebreide aanbod van edities in München moet zijn, bij de Kunstverein München: 60 kunstenaars bieden er werk aan in de prijs van 240 tot 7500 euro. Bijna overal in het land is wel wat bijzonders te ontdekken, zegt FAZ.

Met ingang van volgend jaar wordt Metropolis M Duitstalig!

PS vergeet na lezing van dit stukje vooral niet even onze webwinkel te bezoeken! Mooie edities. Stukken goedkoper dan die uit München.

Comments
Posts 1 — 2 / 2
1
14 december 2012
Danni

Gevoelig onderwerp... ik kan me voorstellen dat een kunstenaarsinitiatief in iedergeval uit de onkosten wilt komen (van bijv. het exposeren, reiskosten etc.)? Aangezien ze zelf geen cent te makken hebben... Hierbij doel ik niet op het vragen van entree, maar ik zie geen bezwaar in het vinden van andere manieren om in de kosten te voorzien (zoals een lijst met kunstwerken die te koop zijn en of andere producties van eigen hand). Kunst is absoluut geen product, maar als iemand graag een initiatief wilt steunen en of een werk graag wilt hebben zie ik daar geen bezwaar in. Tenslotte vraagt een band (andere vorm van kunst) geld voor een optreden en vaak zijn er ook bedrukte shirts, stickers etc. te koop. Het is tenslotte de keuze aan de bezoeker of dat ze een werk en of andere producties kopen of niet.

16 december 2012
Noor Mertens

De verkoop van edities door (kleinere) kunstinstellingen is geen trend van deze tijd maar bestaat al tientallen jaren. De conclusie dat het binnen deze instellingen momenteel primair om 'verkopen, verkopen, verkopen' gaat lijkt me dan ook onjuist.

Share this Article:
|Back to Top
Gerelateerd | Meest gelezen
Tijdschrift

Koop nu het
laatste nummer

Mail naar:
karolien [​at​] metropolism.com
(€9,95 incl verzending)

Neem nu een abonnement op Metropolis M en bespaar 40%!

Abonneer
Metropolis M Tijdschrift over hedendaagse kunst Nr 4 — 2017