Jota Castro, Panem et Circenses (A meter of problems), 2011

Motherfuckers never die
Jota Castro in Sittard

Issue no3
juni - juli 2020
Troebele waters
Jota Castro, Motherfuckers never die, 2012

Je zou hem de Frans-Peruviaanse Jonas Staal kunnen noemen: de provocatieve activistische kunstenaar Jota Castro in Het Domein.

Eind jaren negentig besloot Jota Castro (1965) zijn activiteiten als diplomaat bij de Europese Unie en Verenigde Naties neer te leggen. Hij had een boodschap, en die zou hij vanaf dat moment via een artistieke uitlaatklep naar buiten brengen, als kunstenaar en curator. In 2009 deed hij dat op de Biënnale van Venetië, waar hij curator was van The Fear Society / Pabellón de la Urgencia. En nu, te midden van de mondiale economische crisis, is het de perfecte tijd om kunst te maken, hoor ik hem in een interview zeggen: ‘Vaak werd creativiteit mede bepaald door verzamelaars. Maar die markt is nu zo goed als blut. Je hebt nu het recht om alles te maken wat je wilt, er zijn toch maar weinig kansen om iets te verkopen.’ Castro neemt het ervan: hij karikaturiseert en bekritiseert zich door de tentoonstelling in het Sittardse museum Het Domein.

Het resulteert grotendeels in eenduidige, dogmatische werken. Je hoeft geen onderzoek meer te doen, Castro’s mening ligt al klaar voor je. Werk en titel zeggen alles. Bijvoorbeeld het werk getiteld Mortgage, waar een strop gemaakt van dollars de wurggreep van veel hypotheken verbeeldt, of Amazonas, waarin bomen van wc-papier symboliseren hoe de mensheid met het regenwoud omgaat. Of het titelwerk van de tentoonstelling: Motherfuckers never die, bestaand uit een opsomming van mensen die ergernis en haat bij hem opwekken. Bij andere gelegenheden waren onder meer grote dictators en bekende nazi’s aan de beurt. In Het Domein bestaan zijn motherfuckers uit politici van de VVD, PVV, CDA, CU en SGP. 

Er is geen woord Frans bij. Castro provoceert om interesse af te dwingen. Zijn boodschap komt luid en duidelijk over, maar is zo direct, dat hij na consumptie het resterende kunstwerk wel erg leeg achterlaat.  

Zaalzicht Jota Castro, Motherfuckers never die, Het Domein
Jota Castro, Here comes the rain again II, 2012
Jota Castro, Your real memory doesn't have to be digital - 01-05, 2012
Jota Castro, London Calling, 2012
Jota Castro, Amazonas, 2009
Jota Castro, No more no less, 2006
Jota Castro
Jota Castro, Panem et Circenses (A meter of problems), 2011
Jota Castro, Private Dancer, 2009. De paaldanspaal is bekleed met dollars.
Jota Castro, Mortgage, 2009. De strop is bekleed met dollars.

Jota Castro - Motherfuckers never die
8 september - 2 december 2012
Museum Het Domein
www.hetdomein.nl
www.jotacastro.eu

Comments
Posts 1 — 0 / 0
Share this Article:
|Back to Top
Gerelateerd | Meest gelezen
Tijdschrift

Koop nu het
laatste nummer

Mail naar:
karolien [​at​] metropolism.com
(€9,95 incl verzending)

Neem nu een abonnement op Metropolis M en bespaar 40%!

Abonneer
Metropolis M Tijdschrift over hedendaagse kunst Nr 3 — 2020